İnsanlığın en büyük özlemlerinden biri, savaşların sona erdiği, adaletin hakim olduğu, insanların birbirlerine güven duyduğu ve sevgi içinde yaşadığı bir dünyadır. Günümüzde dünyanın pek çok yerinde insanlar savaşlar, çatışmalar, ekonomik sıkıntılar, adaletsizlikler ve sevgisizlik nedeniyle büyük acılar yaşamaktadır. İnsanlar arasındaki güvenin zayıflaması, bencilliğin yaygınlaşması ve farklılıkların düşmanlık sebebi olarak görülmesi, toplumların huzurunu bozmaktadır. Oysa insanın yaratılışında sevmek, sevilmek, güvenmek ve başkalarıyla güzel ilişkiler kurmak gibi derin eğilimler vardır. İnsanların özlediği dünya, bu güzel özelliklerin hayatın her alanında yaşanabildiği bir dünyadır.
İslam inancında Mehdiyet, insanlığın bu özleminin gerçekleşeceğine yönelik büyük bir müjdeyi ifade eder. Hz. Mehdi’nin gelişiyle birlikte yeryüzünde adaletin, barışın ve güzel ahlakın hakim olacağı, insanların kin, nefret ve düşmanlık yerine sevgi, merhamet ve kardeşliği yaşayacağı bildirilir. Bu anlayışa göre Mehdiyet, yalnızca savaşların sona ermesi değil, insanların ahlaki yönden güzelleşmesi, toplumların birbirine yakınlaşması ve Kuran ahlakının dünya çapında yaşanması anlamına gelir.
Kuran’da insanlar arasındaki düşmanlığın sevgiye dönüşebileceği şöyle bildirilir:
“İyilikle kötülük eşit olmaz. Sen, en güzel olan bir tarzda (kötülüğü) uzaklaştır; o zaman, (görürsün ki) seninle arasında düşmanlık bulunan kimse, sanki sıcak bir dost(un) oluvermiştir.”
Ayette, güzel ahlakın insanlar arasındaki ilişkileri güzelleştirdiğine ve düşmanlıkları dostluğa dönüştürdüğüne işaret edilir. Kötülüğe kötülükle karşılık vermek düşmanlığı büyütürken iyilik, anlayış ve merhamet insanların kalplerini birbirine yaklaştırabilir. Mehdiyet ile birlikte yeryüzünde hakim olması beklenen sevgi anlayışının temelinde de, Kuran’ın emrettiği bu güzel ahlak vardır.
Bugün aynı dine, aynı kitaba veya aynı peygambere inanan insanların bile kendi aralarında ayrılığa düştükleri görülmektedir. Mezhepler, siyasi görüşler, etnik kökenler ve farklı yorumlar zaman zaman insanların birbirlerini düşman olarak görmelerine neden olabilmektedir. Oysa gerçek kardeşlik, yalnızca kendisine benzeyen insanları sevmek değildir. İnsan, kendisinden farklı düşünenlere ve farklı bir inanca sahip olanlara karşı da adaletli ve saygılı davranabilmelidir. Kuran’da, “Müminler ancak kardeştirler. Öyleyse kardeşlerinizin arasını bulup düzeltin…” buyrularak kardeşliğin anlaşmazlıkları gidermeyi ve insanlar arasındaki ilişkileri düzeltmeyi de gerektirdiği bildirilir. Mehdiyet ile birlikte bu kardeşlik anlayışının güçlenmesi, insanların ayrılıkları derinleştirmek yerine birlik ve beraberliği ön plana çıkarmaları beklenir.
Sevginin kalıcı olabilmesi için adaletin de hayatın her alanında yaşanması gerekir. Güçlünün haklı sayıldığı, insanların zenginliklerine göre farklı muamele gördüğü ve mazlumların korunmadığı bir toplumda gerçek huzurdan söz edilemez. Kuran’da, “… Bir topluluğa olan kininiz, sizi adaletten alıkoymasın. Adalet yapın. O, takvaya daha yakındır…” buyrulur. Bu ayet, insanın sevmediği kişilere karşı bile adaletten ayrılmaması gerektiğini gösterir. Mehdiyet döneminde yeryüzünün adaletle dolacağına ilişkin müjde de bu anlayışla anlam kazanır. İnsanların haklarının korunduğu, haksızlıkların ortadan kalktığı ve kimsenin gücü ya da zenginliği nedeniyle ayrıcalıklı sayılmadığı bir dünyada güven ve kardeşlik de güçlenecektir.
Adaletin önemli bir boyutu da insanların ihtiyaçlarının karşılanması ve imkanların paylaşılmasıdır. Bir tarafta büyük bir zenginlik yaşanırken diğer tarafta insanların açlık ve yoksullukla mücadele etmesi, toplumsal huzuru zedeler. Gerçek kardeşlik, ihtiyaç içindeki insanları görmezden gelmemeyi, sahip olunan imkanları paylaşmayı ve başkalarının sıkıntılarını önemsemeyi gerektirir. Mehdiyet ile ilgili müjdelerde bolluk ve bereketin artması, insanların ihtiyaç içinde kalmaması ve malların paylaşılması da anlatılır. Böyle bir toplumda insanlar yalnızca kendi refahlarını düşünmeyecek, başkalarının da huzurlu ve mutlu yaşaması için çaba göstereceklerdir.
Mehdiyet ile birlikte yaşanacağı müjdelenen bir diğer güzellik, savaşların, şiddetin ve düşmanlıkların sona ermesidir. Savaşlar yalnızca insanların hayatlarını kaybetmelerine değil, ailelerin dağılmasına, çocukların güven duygularını yitirmelerine ve toplumların derin yaralar almasına da neden olur. Barışın hakim olduğu bir dünyada ise insanlar geleceklerini korku içinde kurmak zorunda kalmayacak, çocuklar güvenli ortamlarda büyüyecek ve toplumlar birbirlerini tehdit olarak görmek yerine ortak iyilikler için çalışabileceklerdir. Bu barışın kalıcı olabilmesi, yalnızca silahların susmasına değil, düşmanlığı besleyen düşüncelerin de değişmesine bağlıdır. Sevgi, merhamet ve güzel ahlakın yaygınlaşması, insanlar arasındaki anlaşmazlıkların şiddete başvurulmadan çözülmesini sağlayacaktır.
Bu sevgi ve kardeşlik anlayışı, insanların inanç ve düşünce özgürlüğüne saygı duyulmasını da gerektirir. Kuran’da, “Dinde zorlama yoktur…” buyrulur. İnsanlara bir inancı anlatmak ile onları o inanca girmeye zorlamak birbirinden farklıdır. Gerçek sevgi, başkalarına baskı yapmayı değil, onların haklarına saygı duymayı gerektirir. Mehdiyet ile birlikte oluşması beklenen barış ortamında Müslümanların, Hıristiyanların, Musevilerin ve farklı inançlara sahip insanların birbirlerine karşı anlayışlı ve adaletli davranmaları, kendi inançlarını özgürce yaşayabilmeleri ve huzur içinde bir arada bulunabilmeleri büyük önem taşır.
Bütün bu güzelliklerin temelinde ise güzel ahlak vardır. Bencillik, kibir, kıskançlık, öfke ve çıkarcılık insanların arasını açarken dürüstlük, fedakarlık, vefa, merhamet ve yardımseverlik toplumları birleştirir. Kuran’da, “Onlar, bollukta da darlıkta da infak edenler, öfkelerini yenenler ve insanları affedenlerdir. Allah, iyilik yapanları sever.” buyrularak güzel ahlakın önemli özelliklerine dikkat çekilir. Bu ahlakın yaygınlaşmasıyla insanlar birbirlerinin mutluluğundan rahatsızlık duymak yerine onların iyiliğini isteyecek, ihtiyaç sahiplerini koruyacak, yaşlılara ve çocuklara şefkat gösterecek, hayvanlara ve çevreye karşı da daha duyarlı davranacaklardır.
Mehdiyet ile birlikte yaşanacağı umulan dönem, insanlığın maddi ve manevi yönden güzelleşmesine ilişkin büyük bir umudu temsil eder. Adaletin, barışın, güvenliğin, özgürlüğün ve dayanışmanın hakim olduğu bir dünyada bilim, sanat, kültür ve teknoloji de insanlığın yararına kullanılacak, insanların daha huzurlu ve nitelikli bir hayat sürmeleri için imkanlar artacaktır. Ancak bütün bu güzelliklerin merkezinde insanın ahlaki yönden değişmesi bulunur. Çünkü sevgi olmadan kardeşlik, adalet olmadan güven, merhamet olmadan dayanışma kalıcı hale gelemez.
Mehdiyetin müjdelediği dünya, düşmanlıkların yerini dostluğun, bencilliğin yerini paylaşmanın, haksızlığın yerini adaletin, korkunun yerini güvenin aldığı bir dünyadır. İnsanların din, dil, ırk ve düşünce farklılıkları nedeniyle birbirlerini dışlamadığı, herkesin değer gördüğü ve insanların birbirlerinin mutluluğunu önemsediği böyle bir toplumda hayat çok daha güzel olacaktır. Bu büyük müjdeyi beklerken Kuran ahlakını bugünden yaşamaya başlamak, insanlara sevgi ve saygıyla yaklaşmak, adaleti gözetmek önemlidir. İnsanlığın özlediği barış dolu dünyanın en güzel temeli budur.